Tagarchief: stemaffiches

Thema van de week: Gekwetst

Ligt het aan mij of staat deze week in het teken van je gekwetst voelen. Marokkaanse gezinnen in Culemborg voelen zich gekwetst omdat zij een brief hebben ontvangen waarin hen mede gedeeld wordt dat het nu toch echt eens afgelopen moet zijn met het relschoppen van hun kroost. Bij geen gevolg kan men op zoek naar een andere woning. Is er eindelijk eens kordaat en krachtig optreden in een gemeente waar het al een tijd lang niet veilig over straat lopen is, wordt de brief nu al weer ingetrokken door de Woningcorporatie Kleurrijk Wonen omdat de lokale Marokkaanse gemeenschap van de wijk Terweijde een dergelijke brief toch echt niet accepteert en spontaan het overleg met de burgemeester staakt. Het is nu vast wachten op een reactie van één van de vertegenwoordigers van een of ander allochtoon samenwerkingsverband op de uitspraak van minster Eberhard Van der Laan dat aanplakbiljetten voor de gemeenteraadsverkiezingen gewoon in de Nederlandse taal moeten worden gedrukt. Want dat kan dan natuurlijk ook niet en moet onze minister toch wel snel zijn excuses voor aanbieden. Een beetje het recht om in je eigen taal te worden aangesproken ontnemen. We leven hier toch (niet) in een bananenrepubliek.

Niet zwart genoeg

Daar bovenop komt de zwarte lijst van radio 6 waarvoor men in De Wereld Draait Door een blik prominenten aangevoerd door Sylvana Simons open trok. Het argument voor het opzetten voor deze lijst is dat de reguliere Top 2000, die aan het einde van het jaar tergend traag aan je opgedrongen wordt, niet ‘zwart’ genoeg zou zijn. Kennelijk voelt de Nederlandse zwarte medemens zich gekwetst. Echter wist mevrouw Simons te vertellen dat het weliswaar niet om de huidskleur gaat maar om de muziek en er voldoende blanke interpretators van het zwarte gevoel zijn. Klinkt alsof er een nieuwe feministische wave van de black power movement in ons heerlijke vlakke land is afgedaald. Eigenlijk zegt mevrouw Simons, wij zwarten hebben de soul & jazz uitgevonden, die ons is afgenomen door de blanken en nu eisen wij die erkenning terug want zoals het nu met die muzieklijstjes gaat is het niet eerlijk. Opstand, revolutie of meer een calimero complex uit de hoge hoed getoverd om de luistercijfers van Radio 6 omhoog te krijgen. En ik maar denken dat we in een periode met Obama als president die tijd wel achter ons hadden gelaten. Nee, een Top 2000 met alleen maar Michael Jackson (een zwarte die het liefst blank zou zijn), Gladys Knight, Bob Marley, Marvin Gay en Otis Redding. Als blanke zou ik me haast gekwetst gaan voelen en voor straf een Top 2000 eisen met pure blanke muziek gezongen door zwarte artiesten. Edsilia Rombley die 2000 versies van Shalalie Shalala van Vader Abraham zingt om het af te leren.

Niet te raken

Als er iemand geen reden heeft om zich gekwetst te voelen, is het onze premier Jan Peter Balkenende wel, maar die heeft zich in alle jaren dan ook een dusdanig dikke olifantenhuid aangemeten dat hij zich van alle aantijgingen rond zijn falend leiderschap niets aan trekt en alles gewoon naast zich neer legt. Hem valt immers niets te verwijten en het maken van fouten, verkeerde inschattingen of het achterhouden van informatie aan de Kamer raakt hem niet. Het is de ware VOC mentaliteit in onze premier die er telkens weer voor zorgt dat hij worstelt en boven komt. Als Houdini in zijn betere dagen gedrapeerd met een grote portie Guus Geluk weet hij zich telkens uit de meest benauwde situaties te redden omdat men in het kabinet vreest voor het alternatief, verkiezingen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Februari 2010