Langer in Uruzgan; Obama’s wil lijkt wet

Opnieuw barst de verlengingsdiscussie los en wordt het lot van Uruzgan in de handen van de Nederlandse samenleving geschoven. De VS roemt uitvoerig ons 3D concept en ook president Karzai laat lachend weten dat het Nederlandse belastinggeld goed terecht komt en alle offers van ons land zeer gewaardeerd worden. Afghanistan nu in de steek laten is geen optie want het land heeft ons nog zeker 10-15 jaar financieel nodig. De successen op ontwikkelingsgebied zullen daadwerkelijk van korte termijn zijn als de NAVO partners zich terugtrekken en de Taliban de inktvlekken weer inneemt waar de coalitietroepen nu invloed uitoefenen. Toch kondigde Obama naast 30.000 nieuwe troepen ook zijn exit-strategy al aan.

Hoe Nederland zich in een langer verblijf in Uruzgan laat lokken is niet zo moeilijk. Er is namelijk geen keuze aangezien onze regering geen gezichtsverlies wil lijden bij de regering Obama. Verhagen heeft bij zijn Amerikaanse collega Clinton al lang aangegeven dat Nederland de missie in Afghanistan zal blijven ondersteunen. Het is slechts een kwestie van formulering rond de vorm en hoe dit door de kamer en naar de huiskamer te krijgen zonder teveel weerstand op te roepen. Uiteraard kan de regering, mocht een meerderheid van de Tweede Kamer tegen verlenging zijn, dit volledig naast zich neerleggen maar dat zou ten koste gaan van de geloofwaardigheid van de coalitiepartijen. Al kun je van geloofwaardigheid bij de PVDA al niet meer spreken. Welke beslissing deze partij op 8 januari ook maakt, het gaat ze zetels kosten. Of de PVDA draait opnieuw en stemt toch in met een verlenging van de missie (al dan niet als lead-nation) of de partij houdt voet bij stuk en zorgt voor een kabinetscrises wat tot desastreuze verkiezingen gaat leiden voor de partij.

De westerse landen hebben het geld, de Taliban de tijd

Nederland streeft met het 3D concept al enige tijd naar het omvormen van een militaire missie naar een opbouwmissie. Militairen moeten plaatsmaken voor civiele mensen en civiele organisaties zoals UNAMA en GTZ. Die moeten de projecten gaan doen en de structuur van het land mee opbouwen. Afghanistan moet op haar eigen benen kunnen staan en tegelijkertijd een door het westen min of meer opgedrongen democratisch beleid gaan voeren.  Karzai is letterlijk de aangewezen man die dit namens de VS mag gaan doen terwijl hij over het hele land gezien onvoldoende draagkracht heeft en niet in staat is iets aan corruptie te doen. Vraag in Chora waar de Nederlanders militairen regelmatig komen aan de lokale bevolking wie Karzai of gouverneur Hamdam is en ze blijven je het antwoord meestal schuldig. Om op langere termijn tot een succes te komen in Afghanistan betekent dat er ook veiligheid moet worden gecreëerd in de gebieden buiten de directe invloedzone waar nu NAVO landen zitten. In de huidige gebieden lijkt de Taliban de confrontatie niet langer aan te gaan maar vooral voor het plaatsen van IED’s te hebben gekozen. Buiten die gebieden zijn er nog regelmatig confrontaties. NOS verslaggever Peter te Velde die met de Nederlandse commando’s Taskforce 55 mee is, laat duidelijk zien dat de Nederlandse invloed  in Uruzgan maar relatief is.

Zelfs commandant ISAF ziet toekomst somber in

Om voor meer veiligheid te kunnen zorgen heb je meer troepen nodig. Nu is het min of meer dweilen met de kraan open als je de trainingskampen en Talibanbolwerken in het Pakistaanse grensgebied niet aanpakt. Commandant ISAF, generaal Stanley McChrystal moet roeien met de riemen die hij heeft en geeft aan dat als er niet drastisch meer troepen arriveren hij de opmars en invloed van de Taliban niet kan stuiten. In zijn speech op het International Institute of Strategic Studies (IISS) vorige maand was de generaal zeer duidelijk. Het initiatief moet teruggewonnen worden, er moet een betere samenwerking komen tussen de verschillende landen, er is nog veel te doen op het gebied van bestuur en wetgeving en de troepenopbouw van leger en politie moet nog serieus omhoog. Daarnaast ging McChrystal ook in op het probleem van corruptie. Nederland wachtte de speech van Obama af waaruit bleek dat terugtrekken uit Uruzgan geen optie is. McCrystal vroeg 40.000 man, krijgt er nu 30.000 en later nog eens 3000-5000. Het restant van 5000 man moet door de NAVO partners opgehoest worden. Het vertrek van 2000 Nederlanders in een provincie als Uruzgan kan dus simpelweg niet zonder vervanging en overdracht van opgedane kennis en ervaring aan een ander land. Maar er is geen ander land en daarom ook de steeds maar toenemende druk op Nederland vanuit de VS. Defensie kan op langere termijn de uitzendruk naar Afghanistan in de huidige vorm echter niet aan. Alleen in een afgeslankte vorm kan zij dit nog behappen. Defensie is er financieel gezien echter wel gebaat bij de missie voort te zetten. Zonder missie is er immers geen enkele reden vanaf 2010 niet te bezuinigen op het defensiebudget. Bovendien is het een uithangbord om aan de bevolking en internationale partners te laten zien dat het in staat is op dit niveau te opereren.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder December 2009

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s