Noem het cultuur, traditie of simpelweg poppenkast. Feit is, dat er elk jaar op de derde dinsdag van september hetzelfde sprookje wordt vertoond in Nederland. Een haagse kakofonie van raaskal waarin we spreekwoordelijk weer voor vier jaar genaaid worden door koningin, ministers en volksvertegenwoordigers met loze beloften, ongerfundeerde voorspellingen en zinloze parlementaire discussies. Het ultieme poldermodel waarin eigenlijk niemand echt tevreden is, tenzij je Johan Cruijff heet en net gehoord hebt dat je van de publieke omriep opnieuw 1 miljoen euro krijgt voor het uitslaan van Cruijffiaanse woordspelingen die niemand snapt tijdens een paar wedstrijdjes voetbal We kiezen hier als democratisch volk zelf voor, dus we zijn nog sado-masochistisch bezig ook. In de vorm van de troonrede, mijoenennota en algemene beschouwingen krijgen wij als gepeupel de koers voor de komende vier jaar in de maag gesplitst en wordt ons medegedeeld waar het belastinggeld naar toe gaat. Het gevaar komt niet van links, rechts of midden maar van alle kanten tegelijk en halen we ons zelf op de hals. Je zou bijna verlangen naar een goede dictator, dan ben je van dat zinloze geouwehoer af en heb je een duidelijke visie waar het met het land naar toe gaat.

Vermakelijk is de politieke schijnstrijd tussen regering en oppositie wel. Is het Jan Peter Balkenende, Geert Wilders of de gehele Nederlandse bevolking met de meeste boter op het hoofd? Ondanks de economische crisis wereldwijd, gaat het met Nederland financieel prima volgens de altijd geloofwaardige Wouter Bos en zal de minima nergens onder leiden. Houd deze zin in gedachten volgend jaar of bij de volgende verkiezingen als u er weer op achteruit bent gegaan en alles weer duurder is geworden maar uw inkomen niet is meegestegen. We hoeven ons nergens zorgen over te maken is de strekking van het verhaal en voor de oppositie is er altijd nog wel wisselgeld uit een of ander potje zodat zij hun achterban kunnen laten zien hoe goed zij zich wel niet voor u hebben ingezet. Alle andere problemen worden overigens veroorzaakt door Marokkanen en die kunnen gewoon het land uit als we Wilders moeten geloven. Hij had de ontdekking van spionnen van Marokkaanse afkomst dan ook niet beter kunnen plannen. Alle imams in Nederland zullen ook vast een lijntje met de Marokkaanse koning hebben dus dat ruimt goed op.

Wilders is een goede spreker en ondanks de vele herhalingen zeker vermakelijk te noemen. Toets het waarheidsgehalte zelf en trek uw conclusies.

.

Sport en politiek moeten zich niet mengen was het antwoord van IOC voorzitter Jacques Rogge aan de vooravond van de Olympische Spelen in Beijing. Thema´s als schending van mensenrechten, het ontbreken van persvrijheid en de smog rond Beijing waren een taboe. Deelnemende sporters kregen te horen dat ze vooral geen statement moesten maken over de positie van de Tibetanen tijdens hun verblijf in China. De Spelen moesten mooi en netjes verlopen en aantonen waar sport wel niet tot kan leiden. Georgische en Russische sporters die elkaar omhelzen zijn de beelden die Rogge straks wel graag terug ziet, ondanks of juist dankzij de politieke lading die eraan kleeft. Maar er is nog een andere kant aan deze Spelen, de niet fair-play zijde. Met het uitsluiten van dopingzondaars kan je als IOC nog scoren door te laten zien dat je je voor een schone en eerlijke sport inzet en dat valsspelen niet wordt getolereerd. Maar wat doe je als je eigen mensen ter discussie staan? Veel van de topsporten zijn jureringssporten en overal waar mensen bij komen kijken worden fouten gemaakt. Wanneer is iets een fout en wanneer speelt er meer achter en neigt het naar corruptie?

Neem nu de uitsluiting van de Zweedse worstelaar Ara Abrahamian.  De van oorsprong Armenier leek in 2004 de Olympische titel in het Grieks-Romijns worstelen tot 84 kg te gaan halen toen in de finale, door een discutabele beslissing van de jury, hij de gouden medaille aan zijn neus voorbij zag gaan. De Zweed besloot om zijn worstelcarriere toch niet te beeindigen maar door te gaan tot de Olympische Spelen van Beijing. In de halve finale van deze Spelen nam hij het op tegen de Italiaan Andrea Minguzzi, normaalgesproken een subtopper en verrassend zover gekomen. Abrahamian wordt opnieuw door een discutabele beslissing van de jury van het goud gehouden. De Zweed wordt beboet met 1 punt doordat hij met zijn hand en een stuk van zijn been buiten de mat komt, terwijl de regel is dat dit het halve lichaam moet zijn. Abrahamian protesteert meteen maar de scheidsrechters en jury weigeren de wedstrijdbeelden terug te kijken en de beslissing terug te draaien ookal is dit sinds enkele jaren officieel mogelijk binnen het worstelen. De replay regeling geeft scheidsrechters de kans op een tv scherm een situatie nog eens te bekijken. Door deze beslissing verliest de Zweed de wedstrijd en is de strijd om het brons het enige wat hem nog resteert. De Zweedse coaches weten Abrahamian, die het einde van zijn worstelcarriere aankondigt, toch nog over te halen om voor het brons te strijden en deze wedstrijd wint hij dan ook.

Tijdens de medaille-uitreiking neemt de Zweed zijn bronzen plak in ontvangst, feliciteert de andere medaillewinnaar van het brons en stapt vervolgens van het podium om zijn medaille op de worstelmat achter te laten en verlaat de zaal. Het is zijn statement naar de worstelbond FILA die hij beschuldigt van corruptie en politieke spelletjes.

Is Abrahamian een slecht verliezer of speelt er meer? Vanaf Atlanta 96 zijn binnen het worstelcircuit een tiental discutabele beslissingen genomen waarover nu nog gesproken wordt en de Zweed is niet de eerste worstelaar die zijn medaille niet accepteert. In Sidney was de Amerikaan Sammie Henson zo teleurgesteld over een jurybeslissing dat hij zijn zilveren medaille uit frustratie door de gang smeet. Kortom er mag wel eens kritisch gekeken worden of er niet iets mis is binnen deze sport zou je denken. Het IOC denkt daar anders over , kiest voor de makkelijke weg en neemt disciplinaire maatregelen tegen de sporter. Abrahamian wordt niet alleen uit de uitslag gehaald, maar moet per direct deze Spelen verlaten vanwege zijn onsportieve gedrag. Zijn medaille gaat terug naar het IOC.  Wanneer wordt er eens goed onderzocht hoe het zit met deze praktijken binnen de FILA en neemt Jacques Rogge daar eens een initiatief toe?

Lees hier de uitsluiting van Abrahamian

Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst.  Een bekende zin uit de financiele wereld als het om aandelen gaat. Ook in de sportwereld vind ik het gerechtvaardigd om te speculeren maar dan over topsporters zelf. De wereld van de sporter is vluchtig, het ene moment sta je na hard werken aan de top, het andere moment kun je zomaar de grond in worden geboord na langdurig niet presteren. Er zijn weinig sporters die al jaren lang constant tot goede prestaties komen. Die paar voorbeelden die we hebben (gehad) zijn dan ook uitzonderlijke mensen. Iemand als een Leontien van Moorsel was dit bijvoorbeerd maar ook de nu nog sportende judoka Mark Huizinga kan je deze status toekennen. Topsport is niet gezond, sporters proberen hun grenzen te verleggen om goede prestaties te behalen maar raken door het harde trainen vaak geblesseerd. Op die manier vallen ze terug en zijn de doelen die ze willen behalen, de toernooien/wedstrijden waar ze willen presteren, niet realistisch. Op tijd fit zijn voor een meetmoment of je kwalificeren voor de Olympische Spelen zit er dan soms gewoon niet in. Maar wat doe je als NOC NSF met een nationale topper die internationaal al tijden niet presteert? Je bent zo goed als je laatste wedstrijd maar sommige sporters lijken in de praktijk een tijd lang te kunnen teren op resultaten uit het verleden. Je kunt als topsporter je A,B of andere beschermde status echter wel verliezen, wat inhoudt dat je de financiele vergoeding die je als topsporter ontvangt, kwijt raakt. Hoelang ga je als topsporter mee en wanneer is het tijd om ermee op te houden? Vragen die niet makkelijk te beantwoorden zijn.

Steeds vaker zie je dat Nederlandse sporters bij Defensie gaan werken. Via een topsportaanstelling van ten minste vier jaar zijn ze zo gegarandeerd van een (goed) inkomen en krijgen de sporters alle tijd om te trainen. Defensie heeft de capaciteit om een twintigtal sporters met een NOC*NSF A-status of potentie daartoe te plaatsen als militair binnen de Koninklijke Marine, de Koninklijke Landmacht, de Koninklijke Luchtmacht en de Koninklijke Marechaussee. Het is de bedoeling dat de topsporters naast hun sportieve carrière ook een maatschappelijke carrière opbouwen. In de praktijk zijn deze sporters echter militair op papier en nauwelijks op hun militaire werkplek te vinden. De publiciteit rondom militaire sportevenementen en militaire topsporters wordt door Defensie benut om een positief imago van de krijgsmacht te bevorderen. Defensie heeft uitgerekend wat de publicitaire waarde is van alle artikelen in de pers en uitzendingen op TV waarin de sporters uitdrukkelijk als militair werden gepresenteerd. In de periode van juli 2006 tot en met juni 2007 lag deze minimaal op 3,5 miljoen euro. Dat zal in dit Olympisch jaar alleen maar toegenomen zijn. Er zitten voor Defensie dus wel degelijk voordelen aan om een topsporter in huis te halen, maar voor hoelang? Hoe beslis je als Defensie dat een topsportcariere van een van je militairen over is en hij het niet meer waard is om voor een contractverlenging in aanmerking te komen?

Het seizoen met ‘zomergasten’ is al weer bijna voorbij.  Afgelopen uitzending was Tom Holkenborg, beter bekend als Junkie XL te gast, om de drie uur te vullen met fragmenten die ons een inkijk gaven in zijn leven en vooral belevingswereld. Hoewel de fragmenten niet allemaal even interessant waren, was de persoon Holkenborg dat wel. De producer/dj gaf zich emotioneel helemaal bloot en brak zelfs toen het over zijn overleden moeder en zus ging. Ondanks dat keken er maar 322.000 mensen. Ook BNN is met terugblikken begonnen met hun variant ‘Wat keek…’ waarin BNN coryfeeen of mensen die daarvoor door gaan, terug hun jeugd in duiken.  Om vast voorbereid te zijn op een eventuele uitnodiging en om gewoon wat leuke filmpjes te verzamelen ben ik begonnen met een verzameling youtube filmpjes. De reden waarom ik voor deze filmpjes heb gekozen staat er natuurlijk ook bij. Mocht iemand nog een leuk filmpje weten, laat dan een reactie achter.

Mijn zomergasten filmpjes vind je hier

Ook een kant van Ibiza

’s Werelds bekendste partyeiland zit momenteel in moeilijk vaarwater. Bezoekersaantallen lopen terug en vanwege restricties opgelegd door de lokale overheid zien clubeigenaren, taxichauffeurs en andere horecaondernemers de toekomst somber in. Er wordt binnenkort dan ook geprotesteerd met als grootste argument, de politiek moet zich niet bemoeien met zaken waar ze geen verstand van hebben. Vergunningen, toerisme, drugsproblematiek en openingstijden zijn natuurlijk zaken die clubeigenaren best zelf kunnen bepalen. Dat gelooft verder niemand maar je kan het als clubeigenaar altijd blijven roepen. Een stok achter de deur hebben ze echter wel, de hele economie van het eiland draait om uitgaan dus als de overheid die niet om zeep wil helpen zullen ze tot een compromis moeten komen. Bezoekers van het eiland kiezen er zelf voor om deel uit te maken van de hedonistische en decandente levensstijl die er heerst dus daar hoef je je als politiek niet voor in te zetten. De meeste sparen er het hele jaar voor om zich er financieel een poot te laten uitdraaien. Gelukkig heeft Ibiza ook meer te bieden, dus check de foto’s hier:

Engelse enquete onder festivalbezoekers.

Een duidelijke trend van de laatste jaren zijn de initiatieven van muziekfestivals om iets aan milieu- of armoedeproblematiek te doen. Besteedde Dancevalley de vorige jaren een gedeelte van de ticketverkoop aan het herbeplanten van bossen, tegenwoordig kunnen er indirect zelfs geiten worden aangeschaft voor bevolking in Afrika en kunnen festivalgangers consumpties kopen die bijdragen aan een rechtvaardige bestrijding van de armoede. Dat er in het zomerseizoen elk weekend wel ergens een festival is waar duizenden mensen uitlaatgassen voor uitstoten om er te komen en artiesten speciaal voor worden ingevlogen waarmee het gat in de ozonlaag nu niet bepaald kleiner wordt, laten we maar even buiten beschouwing. De troep die deze duizenden mensen tijdens een festival veroorzaken in vaak mooie natuurgebieden, is meestal wel ingecalculeerd. Bekers worden namelijk gerecycled. Sterker nog diegene die op ‘Welcome to the future’ 10 bekers inlevert, wordt zelfs beloond met een gratis biertje. Alles voor een betere toekomst en zeg nu zelf, een beter milieu begint bij de jeugd toch?

In zijn kruistocht tegen de missie in Uruzgan komt Karskens opnieuw met een artikel.

Opnieuw laait de discussie over het verblijf van Nederlandse militairen in de Afghaanse provincie Uruzgan op. Journalist Arnold Karskens gooit nog maar eens olie op het vuur met zijn laatste artikel waarin hij een kostenanalyse maakt wat Nederland inmiddels kwijt is aan deze opbouwmissie. Het budget voor deze missie is ruim overschreden en de teller staat inmiddels op 3 miljard euro. Dit alles vanwege het PTSS syndroom,  diverse schadeclaims van militairen richting defensie en het vervangen van materieel weet Karskens te melden. Weer een verwoede poging van Nederlands enige onafhankelijke oorlogsverslaggever om onze jongens en meiden voor het einde van 2010 naar huis te krijgen, de Nederlandse bevolking met de neus op de feiten te drukken en van zijn waarheid te overtuigen. Karksens staat bij een groot deel zijn journalistieke collega’s nu niet bepaald als betrouwbaar te boek als het om oorlogsverslaggeving in Uruzgan gaat, maar ik geef hem in dit geval het voordeel van de twijfel en doe maar de aanname dat de cijfers in zijn artikel hout snijden.

Oud-NAVO-ambassadeur Maurits Jochems ,die in Afghanistan zat, doet ook nog even een constructieve bijdrage door nu vast aan te geven dat Afghanistan er in 2010 nog niet klaar voor is om de taken van de Nederlanders in Uruzgan over te nemen. Probeert deze voormalig topambtenaar ons Nederlanders een schuldgevoel aan te praten en opnieuw een verlengingsdiscussie op gang te brengen of heeft hij beroepsmatig nu eenmaal het beste voor met de Afghanen? Meneer spreekt echter op persoonlijke titel en prijst de sneuvelbereidheid van de Afghaanse militair op een genuanceerde wijze aan. “Ze zijn minder bevreesd voor gevaar en om te sterven dan een militair uit een westers of ander land”, verkondigt Jochems. Is dit nu positief of negatief en hoe verhoudt dit zich tot zijn eerdere uitspraak dat het Afghaanse leger er voorlopig nog niet klaar voor is? Misschien dat deze oud-ambassadeur dit even toe wil lichten aan de families van de omgekomen Nederlandse militairen. Afghanen zijn dus in zijn ogen harde, felle, roekeloze en enigszins naïeve militairen terwijl de Nederlanders eigenlijk laf te werk gaan voor een zaak waarin zij toch niet geloven? Vast door mij verkeerd gelezen of geïnterpreteerd, volledig uit zijn context gehaald en zeker niet zijn mening. Misschien toch even wat langer nadenken voor je zo’n uitspraak doet die ook anders opgevat kan worden. Of mogen we dat van een NAVO-topman niet verwachten?